Haruhi-Vol6

2006/Dec/25

ศัพท์ :

เสื่อทาทามิ

ขนาดห้องญี่ปุ่น เขาวัดกันเป็นจำนวน เสื่อทาทามิ ที่ใช้ปูพื้น. ปกติแล้วเสื่อจะมีขนาด 0.90 เมตร (2' 11.4") x 1.80 เมตร (5' 10.8"). ส่วนในเนื้อเรื่องตอนนี้ ขนาดของห้องควรจะประมาณ 32 ตร.เมตร (350 ตารางฟุต).

Sunken Hearts

คล้ายคลึงกับ โต๊ะโคะคัทซึ (โต๊ะไม้เตี้ยๆ มีเครื่องทำความร้อนอยู่ข้างใต้) แต่จะมีหลุมบุ๋มลงในใต้โต๊ะ. ทำให้คนที่นั่ง ๆ อย่างสบาย เพราะไม่ต้องงอขา คุกเข่า เหมือนโต๊ะโคะคัทซึ

Tabletop

เป็นเกมสงครามที่เอาหุ่นทหารตัวจิ๋วๆ ยืน แบ่งเป็นฝ่ายๆ แล้วสู้กัน (ผมเคยเล่นตอนเด็กมาก) แต่ความหมายในที่นี้ น่าจะเป็นว่า พวกคิยอนและฮารุฮิเล่นเกมกระดาน รอกันอยู่หลายเกม แต่พอสองคนนี้มาถึง ก็เริ่มเล่นเกมที่สำหรับที่สุด คือเกมสืบสวน.

Fukuwarai

เป็นเกมที่เล่นสืบต่อกันมาของญี่ปุ่นเล่นกันตอนปีใหม่. จะเอาผ้าปิดตา ให้หยิบชิ้นส่วนรูป (ของใบหน้า) ไว้ แล้วโดนหมุนตัวให้จำทิศทางไม่ได้ แล้วแปะชิ้นส่วนลงไปในใบหน้าว่างๆ (ข้อมูลวิธีเล่นเอามาจากเกม Pin the Tail on The Donkey)

Sugoroku

เป็นเกมกระดานของญี่ปุ่น ซึ่งโดยหลักจะคล้ายกับเกม backgammon ของชาวตะวันตก และส่วนน้อยจะคล้ายกับเกม งูตกกะได (snakes and ladders) พูดให้ง่าย คือ ทุกฝ่ายเล่นเกมเดินตัวเบี้ย ที่ควบคุมโดยการทอยลูกเต๋าสองลูกพร้อมกัน ได้แต้มเท่าไรก็ไปเท่านั้น แล้วก็ทำตามที่ช่องนั้นๆ ระบุให้ทำ เกมจะสิ้นสุดเมื่อมีฝ่ายที่เดินเบี้ยไปที่จุดเส้นชัย (แต่รายละเอียดจริงๆ ไปดูที่ : Sugoroku)


กรุณารอการอัพเดทของ baka-tsuki.

2006/Dec/25

[ย้อนกลับไปหน้าหลัก เล่ม 6]

The end of the year is creeping up in the middle of the winter break. Originally we should have been looking forward to Koizumi and his merry men's detective game production, however on the very day that we had arrived at Tsuruya-san's villa, we found ourselves lost inside that strange house that is seemingly a mere daydream, and even led to a state of emergency from Nagato having fainted on the ski slopes and Haruhi screaming and yelling over it.

การสิ้นสุดของปีค่อยๆ เข้ามา ท่ามกลางปิดเทอมฤดูหนาว. แรกเริ่มพวกเราน่าจะได้รอคอยเกมสืบสวนที่โคอิซึมิและเหล่าเพื่อนผู้ร่าเริงของเขาเตรียมกันไว้ แต่แค่วันแรกที่พวกเรามาถึงบ้านพักตากอากาศของสซึรุยะ พวกเรากลับต้องหลงจากไปในบ้านพิลึกๆ ซึ่งมันเหมือนอยู่ในฝันกลางวันมาก และก็ต้องตกอยู่ในสภาวะฉุกเฉินเพราะนากาโตะ อยู่ๆ ก็หมดสติไปที่ลานสกี จนทำให้ฮารุฮิต้องกรีดร้องตกใจ.

It is good that Nagato's health has returned after having returned to the normal space. No matter how I put it, that was one very hectic day. The date on the calendar was the thirtieth of December, a day before New Year's Eve.

ยังดีที่สภาพร่างกายของนากาโตะกลับมาเป็นปกติหลังจากกลับสู่มิติปกติแล้ว. ไม่ว่าจะคิดยังไงมันก็เป็นวันที่วุ่นวายมากวันหนึ่งทีเดียว. มันเป็นวันที่ 30 ธันวาคม หนึ่งวันก่อนวันสิ้นปี.

Come tomorrow - which is New Year's Eve...

พรุ่งนี้เป็นวันสิ้นปี...

The project long in planning is going as planned. That project is simply the surprise activity that busybody Koizumi is about to host, which doesn't really have to be done: the winter version of that messed up detective game. The only difference compared to the last game is that we know from the beginning that this is merely a game and that it is at the heart of the whole co-ed experience. As for the disaster on snow mountain, that mirage of a mansion, the fake all-nude Asahina-san, some principle of Mr. Euler and Nagato out cold with a high fever are just a serenade that nobody had expected to occur. That encounter wasn't Haruhi's style, and I really want to have a word with the nameless perpetrator. Although Nagato fell, at least Koizumi and I — is it debatable as to whether or not Asahina-san (small) contributed at all — had managed to somehow get through the obstacle course.

แผนการที่เตรียมไว้นานแล้วก็ยังคงดำเนินไปตามแผน. แผนการนั้นก็เป็นกิจกรรมที่ต้องการจะทำให้ประหลาดใจธรรมดาๆ ที่เจ้าคนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านโคอิซึมิเป็นตัวต้นคิด ซึ่งจริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องทำแล้ว เพราะมันมีเกมสืบสวนที่เละเทะในเวอร์ชั่นหิมะถล่มเกิดขึ้นมา. สิ่งเดียวที่มันต่างกันก็คือ เกมสืบสวนของโคอิซึมินั้น พวกเรารู้กันตั้งแต่แรกแล้วว่ามันเป็นแค่เกม สำหรับเก็บไว้เป็นประสพการณ์ของการท่องเที่ยวด้วยกันในฤดูหนาวนี้. ส่วนวิกฤติบนภูเขาหิมะอันประกอบด้วย คฤหาสถ์ภาพลวงตา, อาซาฮินะโป๊ตัวปลอม, ทฤษฎีบางบทของ ออยเลอร์ และนากาโตะที่ต้องป่วยหนัก ทั้งหมดนับเป็นมโหรีประหลาด ที่ไม่มีใครคาดหวังจะได้เจอเหตุการณ์นั้น. การต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์นั้นไม่ใช่แบบที่ฮารุฮิอยากเจอ และผมก็อยากจะคุยกับเจ้าตัวการมันสักหน่อยจริงๆ. เพราะว่านากาโตะต้องล้มป่วยลง ทำให้ผมและโคอิซึมิ คุยตัดสินใจกันจะไม่ให้ อาซาฮินะ (เล็ก) ต้องมีส่วนร่วมในเหตุการณ์นี้ และหาทางฟันผ่าอุปสรรคออกมา.

Right now in the apartment that we are in, we have Tsuruya-san who doesn't look to be the average person, as well as Koizumi's partners, which would become even more unnatural should I overlook them.

ตอนนี้ในบ้านพักที่พวกเรากำลังอยู่ มีสซึรุยะ ผู้ที่ดูไม่เหมือนคนปกติธรรมดาสักเท่าไร และเหล่าพรรคพวกของโคอิซึมิ ซึ่งยิ่งดูไม่ปกติกว่าซะอีก.

Finally, in a very SOS Brigade-esque... no, I should say very Haruhi-esque fashion, we can finally proceed ahead as planned with the extracurricular activities.

ที่สุดแล้ว ก็เป็นในแบบของกลุ่ม SOS...ไม่สิ ผมควรจะเรียกว่า ในสไตล์ของฮารุฮิ มากกว่า ตอนนี้พวกเราสามารถจะเริ่มทำกิจกรรมนอกหลักสูตรที่ได้วางแผนไว้ก่อน ได้แล้ว.

How this year could be concluded lingers on in my head and won't go away. It seems that only I have that question, so I better keep my mouth shut as I'm the minority.

ความคิดที่ว่าปีนี้จะสิ้นสุดลงแบบไหนยังคงวนเวียนอยู่ในหัวผมไม่เลิก. ดูเหมือนจะมีผมคนเดียวมั้ง ที่มีคำถามนี้อยู่ งั้นผมก็ควรจะปิดปากซะดีกว่า เพราะผมมันก็เสียงส่วนน้อยนี่.

Let us verify the cast for this act: There is myself, Haruhi, Nagato, Asahina-san, Koizumi, Tsuruya-san, my sister, Shamisen, Mori-san, Arakawa-san, as well as Tamaru Keiichi-san and his brother Yutaka-san.

เรามายืนยันดารานำแสดงละครบทนี้กันเถอะ : มี ผม ฮารุฮิ นากาโตะ อาซาฮินะ โคอิซึมิ สซึรุยะ น้องสาวผม ซามีซัน โมริ อาราคาว่า และทามารุ เคอิจิ และพี่ชายของเขา ยูทากะ.

Haruhi proposed that the sequel to the mystery tour to begin now.

ฮารุฮิเสนอให้เริ่มเรื่องราวทัวร์ปริศนาได้ ณ บัดนี้.


Come New Year's Eve, we start to gather after having finished Mori-san and Arakawa-san's breakfast over a raised public meeting place on the ground floor of Tsuruya-san's estate. That open space is as large as at least 20 tatamis and all covered with Cypress wood flooring, almost as if it is a wooden stage made for speech making or to stage a drama. There are eight sunken hearths that comfortably seat eight individuals each. Of course, the floor also has heating and a warm breeze comes from an efficient electric heater which keeps the people over the public area and the walkway really warm.

วันสิ้นปี พวกเรารวมตัวกันหลังจากกินอาหารเช้าที่เตรียมโดยโมริและอาราคาว่าเสร็จ และนัดเจอกันที่ชั้นล่างในบ้านพักของสซึรุยะ. พื้นที่โล่งๆ นี้กว้างขนาด เสื่อทาทามิ 20 ผืนและเป็นพื้นไม้ไซปรัส (คลิ๊กเพื่อดูรูป) จนเหมือนว่ามันจะเป็นเวทีพื้นไม้ ซึ่งสร้างเพื่อไว้สำหรับทำการกล่าวสุนทรพจน์ หรือใช้เป็นฉากละครเวที. และยังมี sunken hearths (คลิ๊กเข้าไปอ่าน) 8 ที่นั่งซึ่งสามารถนั่งได้อย่างสะดวกสบาย. แน่นอน ที่พื้นยังมีความอุ่นและลมอุ่นแผ่วๆ มาจากเครื่องทำความร้อนชั้นดี ที่ช่วยให้คนในบริเวณโดยรอบและแถวทางเดิน อบอุ่น.


Looking out of the window, the sky above the ski slopes are about as bright as the kind of uniform blue you get when someone sprays blue paint over a polyester board, but today skiing is prohibited.

มองไปที่ข้างนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าเหนือลานสกีสดใส เป็นสีฟ้า เหมือนที่คุณจะได้เห็นเมื่อใครสักคน พ่นสเปรย์สีฟ้าบนบอร์ดพลาสติก แต่วันนี้ถูกห้ามไม่ให้เล่นสกี.


"I am still a bit worried about Yuki, so let's stay indoors today."

"ฉันยังห่วงยูกินิดหน่อย งั้นวันนี้ก็อยู่กันแต่ในบ้านเถอะ. "


With that, Haruhi proclaims the skiing ban. Nagato has been using her expressionless look to try and convince Haruhi, who has been trying to drag her to see a doctor, that 'I am all right', but there is no one that can reverse the decision made by our own chief.

ดังนั้นเอง ฮารุฮิเลยประกาศห้ามเล่นสกี. นากาโตะพยายามใช้สายตาไร้อารมณ์ของเธอ บอกว่า 'ฉันสบายดีน่า' เพื่อจูงใจให้ฮารุฮิ ผู้ที่พยายามจะลากเธอไปหาหมอ เปลี่ยนความคิด แต่ก็นะ ไม่มีใครจะเปลี่ยนการตัดสินใจผู้นำของพวกเราได้หรอก.


"Hear this! No outing at least for today! Before I am sure that you have fully recovered, any contact sport and anything that might get adrenaline pumping are not for you, do you get it?"

"ฟังเอาไว้นะ ! วันนี้ห้ามออกไปข้างนอก ! ก่อนที่ฉันจะมั่นใจว่าเธอหายดีแล้ว ห้ามเล่นกีฬา หรืออะไรก็ตามที่จะทำให้สารอะดรีนาลีนสูบฉีด เข้าใจไหม ? "


Nagato looks at the eyes of Haruhi, which are as wide as the moon, and then turns her vision towards us who are lined up on the side. It is almost as if she is asking 'I am fine, but how about you?' It seems that there is more than one person that shares the sentiment.

นากาโตะมองที่ดวงตาทั้งสองของฮารุฮิ ซึ่งกว้างดั่งดวงจันทร์ แล้วจึงเบนสายตาของเธอมาหาพวกเรา ซึ่งเรียงแถวกันอยู่. เหมือนจะบอกว่า 'ฉันน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่พวกเธอล่ะ ?' และดูเหมือนจะมีมากกว่าหนึ่งคน ที่ร่วมมีอารมณ์แบบเดียวกัน.


"I whole heartily agree. We would be worried if we are to leave Nagato-san aside while the rest of us going out. All for one and one for all... it might make for quite a tale."

"ผมเห็นด้วยเต็มที่เลย. พวกเราต้องมีกังวลแน่ ถ้าต้องทิ้งนากาโตะไว้ ขณะที่พวกเราออกไปกันหมด. ถ้าใจพวกเราเป็นหนึ่งเดียวกัน มันอาจจะสร้างเป็นตำนานขึ้นมาได้. "


Koizumi crisply replies. The non-full members, being my sister and Tsuruya-san, both readily agree. I am not sure why is it that I can't be sure of Shamisen's opinion, who my sister is carrying right now, but he didn't even make a sound, so I assume he has no comment.

โคอิซึมิตอบอย่างกระตือรือล้น. ส่วนสมาชิกไม่เต็มตัว อย่างน้องสาวของผมและสซึรุยะ ทั้งคู่ต่างก็เห็นด้วย. แต่ผมไม่มั่นใจหรอกนะ ว่าเจ้าซามีซัน ที่น้องสาวผมอุ้มอยู่ จะคิดยังไง แต่เมื่อมันไม่ส่งเสียงอะไรออกมา ผมก็คิดว่ามันคงไม่มีความเห็นอะไรมั้ง.


"Why don't we push the schedule ahead then." Koizumi's vision heads out of the window. "It's fine to have the detective game set to start this evening and end on the zero hour of the night to start early."

"เราเร่งกำหนดการเดิมให้เร็วขึ้นหน่อยดีไหม." สายตาของโคอิซึมิมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง. "มันก็ไม่เลวนะ ถ้าจะร่นเวลาเริ่มเกมสืบสวนที่ตอนแรกจะเริ่มตอนเย็นและจบตอนกลางคืน ให้มันเริ่มเร็วขึ้นหน่อย. "


Can we begin now? Please do this before Haruhi's burning eyes, glimmering in anticipation, start to roast my nerve cells.

งั้นพวกเราเริ่มซะตอนนี้เลยได้ไหม ? เริ่มๆ ซะก่อนที่ฮารุฮิจะมีสายตาเดือดพล่าน สะดุดใจกับการรอคอยนี้ และเริ่มย่างสดเซลประสาทผม.


"I apologize, but it is best to wait until snow starts to drift again. The weather forecast suggests that it will snow past noon so please wait until then."

"ผมขอโทษนะ แต่มันจะดีที่สุดถ้ารอจนกว่าหิมะจะเริ่มตกอีกครั้ง. พยากรณ์อากาศเขาทำนายไว้ว่า หิมะจะตกหลังเที่ยงน่ะ ช่วยรอจนถึงตอนนั้นแล้วกัน. "


I had only dragged that ridiculously heavy Shamisen over because you're the one that said that a cat is required. Now you say that you need to have it snowing. What is this? If you want snow, there's a pile of the stuff outside.

ผมต้องลากเจ้าแมวซามีซันที่น่าหัวเราะนี่มาด้วย ก็เพราะนายเป็นคนพูดว่าจำเป็นต้องมีแมวนะ. แล้วตอนนี้นายกลับมาพูดว่าจำเป็นต้องมีหิมะตก. มันอะไรกันนี่ ? ถ้านายต้องใช้หิมะ มันก็มีอยู่เพียบเลยข้างนอกนั่นไง.


"I need a condition of non-stop snowfall. Ahh, I cannot go on any further, for it is a part of the deception."

"ผมต้องการสภาพที่หิมะตกอย่างต่อเนื่องน่ะ. อ่า ผมอธิบายละเอียดกว่านี้ไม่ได้หรอก เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของแผน. "


Having said that, Koizumi smiles at the bright Calico in my sister's arms and grabs the hiking backpack next to the heater.

ขณะที่พูดอยู่ โคอิซึมิก็ยิ้มไปที่เจ้าแมวสามสี calico ในแขนน้องสาวผม แล้วไปหยิบเป้อุปกรณ์ไต่เขาที่ข้างเครื่องทำความร้อน.


"Having anticipated for such situation, I have brought several games with me, which should be enough to keep everyone busy even for an entire day."

"ผมกะแล้วว่าต้องเจอสถานการณ์แบบนี้ ผมก็เลยเอาเกมมาด้วยหลายเกมเลย คงพอทำให้ทุกคนไม่ว่างไปทั้งวันแน่. "


That I did anticipate somewhat, but with him taking out one board game after the next, I wonder if Koizumi simply detests video game or something?

ผมก็กะว่าต้องเจอแบบนี้อยู่บ้างเหมือนกันแหละ แต่พอเห็นเขาหยิบเกมกระดานออกมาอันแล้วอันเล่า ผมก็สงสัยว่าหมอนี่ไม่ชอบวีดีโอเกมหรืออะไรแนวๆ นั้นหรือเปล่า ?


Although we can really enjoy ourselves, but what of Mori-san and Arakawa-san? Arakawa, the butler that doubles as head chef and the ever busy maid Mori-san that has been constantly serving to our needs are actually members of the Organization which Koizumi is a part of, having been sent to keep an eye on Haruhi.

และก็ใช่ที่ว่าพวกเราสามารถเพลิดเพลินไปได้ แต่สำหรับโมริกับอาราคาว่าล่ะ ? พ่อบ้านอาราคาว่า ผู้ทำเหมือนเป็นหัวหน้าพ่อครัว และสาวใช้ที่ไม่เคยว่างเลย โมริ ผู้ต้องคอยบริการตามความต้องการของพวกเราตลอด ซึ่งทั้งคู่จริงๆ แล้วเป็นสมาชิกของ 'องค์กร' เดียวกับโคอิซึมิ ซึ่งถูกส่งมาทำหน้าที่จับตาดูฮารุฮิ.


The performance of the two were so reserved that I feel rather apologetic about it. Just as I was about to lend them a hand with the cooking as well as with the cleaning duties —

ทั้งสองคนทำได้สมบทบาทจนผมต้องเห็นใจ. ขณะที่ผมกำลังจะไปช่วยพวกเขาทำอาหาร รวมทั้งทำความสะอาด ---


"There no need. I sincerely thank you for your goodwill."

"ไม่ต้องหรอก. ขอบคุณจริงๆ สำหรับความหวังดี. "


The demure group of two kindly rejected it.

ทั้งสองต่างก็ปฏิเสธอย่างนุ่มนวล.


"These are duties within our jurisdiction and are our responsibilities."

"มันเป็นหน้าที่ในขอบเขตความรับผิดชอบและการตัดสินใจของพวกเรา. "


Eh? Are the two of them really butler and maid in real life? Would they have been hired by Koizumi and his cohorts from his group to come over in order to put on a show?

เอ่อ ? ทั้งสองคนเป็นพ่อบ้านและสาวใช้จริงๆ เลยหรือเปล่าเนี่ย ? และพวกเขาโดนโคอิซึมิและพวกพ้องจ้างมาให้ร่วมแสดงหรือเปล่าเนี่ย ?


Perhaps having spotted my concern, Arakawa-san removed the professional mask and put a full smile on his face.

บางทีเขาอาจพบว่า ผมคิดสนใจบางอย่าง. อาราคาว่าเลยถอดหน้ากากความเป็นมืออาชีพของเขาออก และแสดงรอยยิ้มบนใบหน้า.


"It is all due to having gone through professional training."

"ทั้งหมดนี้ก็เพราะผมได้ผ่านมาฝึกสำหรับเป็นมืออาชีพมาน่ะครับ. "


He explained to me. As such, the two are nowhere to be seen in this public area and are probably busy in the kitchen.

เขาอธิบายให้ผมฟัง. และจากนั้นเอง ทั้งสองคนก็ไม่ได้อยู่พื้นที่ส่วนรวมนี้อีกต่อไป เพราะต้องไปยุ่งอยู่ในห้องครัว.


As for the other two actors that have yet to appear, being Tamaru Keiichi-san who had made his vast fortunes that affords him a lone island as a summer resort from the field of biotechnology, and his brother Yutaka-san. The appearance of the two is the highlight of Haruhi's career on the field of tabletop games. The nerve-wrecking convention that is to be the after-meal exercise and uses punishment games as the bet as Haruhi becomes a billionaire and us being knee-deep in debt is set to begin by two'o clock in the afternoon.

และสำหรับตัวละครอีกสองตัวที่เพิ่งมาปรากฎตัว ได้แก่ ทามารุ เคอิจิ ผู้ซึ่งมีโชคอย่างมากมาย ทำให้เขาสามารถเป็นเจ้าของรีสอร์ทพักร้อน ที่เกาะโดดเดี่ยว เพราะความสำเร็จจากงานทางเทคโนโลยีชีวภาพ. และน้องชายของเขา ยูทากะ. การปรากฎตัวของพวกเขาเป็นจุดเด่นให้กับฮารุฮิ ในเกม tabletop . การชุมนุมที่ชวนให้ประสาทเสียซึ่งเป็นการออกกำลังหล