มาเขียนถึงตอนนี้ช้ากว่าปกติไปหน่อย จะขอลองเปลี่ยนรูปแบบจากที่เขียนถึงแทบทุกซีนเหมือนที่เขียนในตอนแรกๆ เป็นเขียนเฉพาะส่วนที่ผมชอบและอยากเล่าถึงดีกว่า
ตอนนี้บทหลักได้กลายเป็นของ อิซิโนเซะ โคโตมิแล้ว และเมื่อดูไปสักครึ่งตอน ก็ทำให้ผมรู้สึกว่าโคโตมิ น่าจะเป็นตัวละครหญิงที่สวยที่สุดในเรื่องนี้ คิกขุ โนเนะ และน่ารัก
ฉากที่ผมชอบเริ่มขึ้นที่การฉายไปถึงภาพชีวิตประจำวันของตัวละคร คนละเล็กละน้อย ในวันที่ไม่มีฟูโกะอีกต่อไปแล้ว โทโมยะเดินมาโรงเรียน และระหว่างทางก็พบว่านากิสะยืนรออยู่ แล้วทั้งคู่ก็เดินไปโรงเรียนด้วยกัน และพูดคุยเรื่องหาสมาชิกเข้าชมรมต่อ โดยโทโมยะคิดจะชักชวนสาวคนหนึ่งเข้าชมรม สาวคนนั้นก็คือโคโตมินั่นเอง ทันใดนั้นเองเคียวก็บึ่งมอเตอร์ไซค์มาชนโทโมยะ แม้ว่าโทโมยะจะโดนชนเข้าอย่างจัง แต่กลับรีบถามนากิสะอย่างเป็นห่วงเป็นใยว่า เธอไม่เป็นไรนะ มันทำให้เคียวสงสัยว่าทั้งสองสนิทกันแค่ไหน และการที่โทโมยะเรียกนากิสะด้วยชื่อ (แสดงถึงความสนิทมากระดับหนึ่ง) ทำให้เขาสงสัยว่า เขานั้นเริ่มเรียกนากิสะด้วยชื่อตั้งแต่เมื่อไหร่ อย่างไรก็ตามเขาและเธอก็ไม่อาจจำบุคคลสำคัญคนหนึ่งได้
 |
 |
 |
 |
Episode 10 : Genius Girl's Challenge
ตอนที่ 10 : การพบปะของสาวอัจฉริยะ
ในวันนั้นโทโมยะก็ได้ไปชักชวนโคโตมิ ให้มาสมัครเข้าชมรมของนากิสะ และเมื่อโคโตมิมาพบกับนากินะ ฉากนี้ก็ทำให้เราได้รู้ว่าโคโตมิมีปัญหานิดหน่อยในการพูดคุยสนทนากับผู้คน ซึ่งก็น่าจะเพราะเธอสนใจแต่อ่านหนังสือ จึงไม่ค่อยได้พูดคุย พบปะกับคนอื่นๆ เท่าไรนัก อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าโคโตมิพร้อมที่จะเข้าร่วมชมรมการแสดงแม้ว่าจะมีปัญหาอยู่เล็กน้อยก็ตาม โอ๊ะ และสำหรับเย็นวันแรกที่โคโตมิ ไม่ปฏิเสธการเข้าร่วมชมรม ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไร แต่โทโมยะบอกนากิสะว่าจะขอเดินกลับบ้านไปกับโคโตมิ คาดว่าคงเป็นเพราะตอนนี้เป็นตอนของโคโตมิกระมัง เมื่อพูดคุยกันได้พักหนึ่งโคโตมิก็บอกโทโมยะว่า อยากจะไปแวะที่สถานที่แห่งหนึ่ง แน่นอนกับบทเด็กเรียน สถานที่นั้น ถ้าไม่ใช่ห้องสมุด ก็ต้องเป็นร้านหนังสือ และเมื่อตอนอยู่โรงเรียนโคโตมิอยู่ในห้องสมุดแทบทั้งวันแล้ว ตัวเลือกจึงเหลือเพียงแค่ร้านหนังสือ มีโอกาสเป็นที่อื่นบ้างไหมนี่? ผมชอบภาพดวงตาโคโตมิเวลาจดจ่อกับหนังสือจัง มันดูป๊องแป๋วอย่างบอกไม่ถูก ขณะกลับจากร้านหนังสือ โทโมยะก็ตัดสินใจว่าน่าจะให้โคโตมิได้พูดคุย พบปะกับผู้คนให้มากหน่อยนะ เพราะการปิดตัวเอง ใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมันไม่ค่อยดี ใช่ไหมล่ะ
วันถัดมา คนแรกที่โทโมยะพาโคโตมิไปพบก็คือเคียว โคโตมิแนะนำตัวด้วยอาการเงอะงะเช่นเคย และเมื่อโทโมยะพูดทำนองขอให้เคียวรับโคโตมิเป็นเพื่อน เคียวก็ตอบทำนองกึ่งปฏิเสธว่าเพื่อนน่ะไม่ใช่ว่าขอแล้วเป็นกันได้เลยหรอกนะ มันจะต้องเป็นการสร้างความสัมพันธ์ขึ้นมา ว่าแล้วเคียวก็สงสัยว่าโทโมยะมายุ่งเกี่ยว (ช่วยเหลือ) โคโตมิในเรื่องนี้ทำไม สักพักเคียวก็พูดประโยคน่าสงสัยประโยคหนึ่งขึ้นมา ว่ามีคู่แข่งเพิ่มมาอีกคนแล้วเหรอเนี่ย? โอ๊ะ คู่แข่งอะไรกันนะ อย่างไรก็ดี ก่อนเคียวจะเดินจากไป เธอก็แนะนำตัวเอง ให้กับโคโตมิก่อน เมื่อโทโมยะพบว่าโคโตมิมีปัญหาในการทำความรู้จักกับคนอื่น จึงคิดหาวิธีการและให้คำแนะนำกับโคโตมิ จากนั้นโทโมยะก็พาโคโตมิไปพบเรียว ซึ่งรายนี้เริ่มต้นก็สงสัยก่อนเลย ว่าโทโมยะกับโคโตมิมีความสัมพันธ์ยังไงกัน เมื่อโทโมยะบอกว่าเราเป็นเหมือนคู่หูกันแม้ฝ่ายหนึ่งจะเป็นเด็กเกอีกฝ่ายจะเป็นเด็กอัจฯ เมื่อได้ยินดังนั้นเรียวก็หน้าเป๋อไปพักนึง เรื่องนี้สีหน้าและอารมณ์ตัวละครมันอ่านได้ง่ายๆ ตรงๆ ดีจังไม่ว่าจะนากิสะ เรียว โทโมโย ฯลฯ เรียวเสนอจะดูดวงจากไพ่ให้โคโตมิ ซึ่งผลจากไพ่ออกมาว่า โคโตมินั้น คงจะหาเพื่อนไม่ได้หรอก... (ดูรูปล่างขวาประกอบ) อย่างไรก็ตามเรียวยินดีจะเป็นเพื่อนกับโคโตมิ
 |
 |
 |
 |
เหยื่อรายต่อไปเป็นการบังเอิญไปเจอ คนในชุดหมี ซึ่งจากตอนก่อนๆ คุณสามารถรู้ได้ว่าเธอคือใคร อย่างไรก็ดี ในตอนนี้เธอไม่ได้ถอดหน้ากากหมีออกเลย แต่ยังคงไว้ซึ่งท่าเตะโยเฮจนกระเด็นเหมือนเช่นเคย หมีโทโมโยยินดีจะเป็นเพื่อนกับโคโตมิ มันทำให้โคโตมิดีใจมาก และกอดน้องหมีไว้แน่นเชียว
ฉากน่าสนใจต่อมาก็คือการรวมตัวกันห้าคน โทโมยะ เรียว เคียว นากิสะ และโคโตมิในห้องชมรมการแสดง รอบนี้บทรับลูกเตะของเคียวไม่ใช่ของโยเฮ แต่กลับเป็นของโทโมยะแทน โทโมยะพยายามจะชวนเคียวเข้าชมรมอีกรอบ แต่เคียวก็ยังปฏิเสธอยู่ดี อย่างไรก็ตามอีกพักหนึ่งเรียวก็ขอเข้าร่วมชมรมด้วย ณ บัดนี้จึงได้สมาชิกชมรมสามคนแล้ว คือนากิสะ เรียวและโคโตมิ เคียวพูดว่าที่สุดทีมพิลึกๆ ก็เกิดขึ้นจนได้ โทโมยะพูดว่าเคียวก็เป็นส่วนหนึ่งในนั้นเช่นกันนะ คราวนี้เคียวไม่ปฏิเสธ ผมไม่แน่ใจว่านี่หมายความว่าเคียวยอมเข้าชมรมแล้วหรือเปล่า และทันใดที่มีเสียงไวโอลินดังขึ้นมา โคโตมิก็เดินตามเสียงไวโอลินไปยังห้องชมรมดนตรีทันที และเมื่อสมาชิกชมรมดนตรียื่นไวโอลินให้โคโตมิเล่น ผมก็เดาผิดอย่างรุนแรง เพราะผมเดาว่าเธอน่าจะเล่นไวโอลินได้เทพมากๆ แต่กลับกลายเป็นว่า...
 |
 |
 |
 |
-ตอนที่ 10 จบ-
